Wynagrodzenie za pracę w międzynarodowych systemach ochrony praw człowieka

Abstract

Główną tezę badawczą niniejszej dysertacji stanowi konstatacja, że prawo do wynagrodzenia za pracę, w zakresie odnoszącym się do określonego, wymagalnego, wypłaconego świadczenia majątkowego oraz dostatecznie ukształtowana ekspektatywa takiego świadczenia, korzysta z ochrony właściwej egzystencjalnym prawom człowieka, zaś w pozostałych przypadkach ochrona prawa do wynagrodzenia za pracę przyjmuje charakter typowy dla społecznych praw człowieka. W rozprawie przyjęto również tezy pomocnicze, zgodnie z którymi: 1. prawo do wynagrodzenia za pracę w prawie międzynarodowym praw człowieka istnieje przede wszystkim jako prawo w ujęciu pozytywnym, co oznacza, iż państwo zobowiązane jest do wdrożenia norm w prawie pozytywnym, pozwalającym na zapewnienie jego ochrony, 2. prawo do wynagrodzenia za pracę, jako szczególnie istotne dla godności osoby, w prawie międzynarodowym praw człowieka korzysta zarówno z klasycznych, normatywnych instrumentów ochrony (hard law), jak również uzupełniających (soft law) oraz standardów pracy MOP, 3. Międzynarodowa Organizacja Pracy nie jest częścią składową uniwersalnego systemu ochrony praw człowieka. Organizacja ta tworzy odrębny system, zorientowany na ochronę pracy, który wspiera ochronę prawa człowieka do wynagrodzenia za pracę, ale nie określa źródła tej ochrony.

The principal research thesis of this dissertation rests upon the finding that the right to remuneration for work, insofar as it relates to a specific, due and payable pecuniary benefit, as well as a sufficiently established legitimate expectation of such a benefit, enjoys the level of protection afforded to existential human rights. In other instances, the protection of the right to remuneration for work assumes the character typical of social human rights. The dissertation further advances the following subsidiary theses: 1. The right to remuneration for work in international human rights law exists primarily as a positive right, meaning that the State is under an obligation to enact norms in positive law enabling its effective protection. 2. The right to remuneration for work, as a right of particular significance to human dignity, is protected in international human rights law both through classical normative instruments (hard law) and complementary instruments (soft law), as well as the labour standards of the ILO. 3. The ILO does not form an integral part of the universal human rights protection system. Rather, it establishes a separate system oriented towards labour protection, which supports the human right to remuneration for work but does not constitute the source of such protection.