Status prawny asystenta sędziego w sądownictwie powszechnym

dc.contributor.authorWoch, Katarzyna
dc.date.accessioned2024-11-25T09:41:47Z
dc.date.available2024-11-25T09:41:47Z
dc.date.issued2024-12-02
dc.descriptionWydział Prawa, Prawa Kanonicznego i Administracji, Instytut Nauk Prawnych; promotor: prof. Joanna Misztal-Konecka
dc.description.abstractGwarantowane w art. 45 Konstytucji RP prawo do sądu wymaga wieloaspektowego podejścia. Jako zasada konstytucyjna ustanawia określone dyrektywy tworzenia i wykładni prawa, natomiast jako publiczne prawo podmiotowe przybiera postać uprawnienia jednostki do uzyskania rozstrzygnięcia sprawy, która jej dotyczy, przez właściwy, niezawisły i bezstronny sąd. Jednocześnie prawo do sądu stanowi podstawowy środek ochrony praw i wolności jednostki. Na jego istotę składają się określone elementy, od których łącznego wystąpienia uzależniona jest ocena, czy w konkretnej sprawie podmiotowi zostało zagwarantowane prawo do sądu. Zagwarantowanie rzeczywistej realizacji prawa do sądu wymaga podejmowania przez władze państwowe zarówno działań o charakterze ustrojowym, jak i proceduralnym. Przeprowadzone w pracy analizy dostarczyły podstaw do stwierdzenia, że koncepcja upoważnienia asystentów sędziów do samodzielnego wydawania najprostszych decyzji procesowych, a mianowicie zarządzeń, nie narusza istoty prawa do sądu. Ponadto właściwie ukształtowana instytucja asystenta sędziego może odegrać istotną rolę w realizacji tego prawa, w szczególności zaś w kontekście zapewnienia sprawności wymiaru sprawiedliwości. Wymaga to jednak – w ocenie autorki – choćby częściowej zmiany modelu asystentury w sądownictwie powszechnym. The right to a fair trial enshrined in Article 45 of the Constitution of the Republic of Poland requires a multifaceted approach. Perceived as a constitutional rule, it establishes certain rules of drafting and interpreting law, and if seen as a public substantive right, it is manifested by the individuals’ entitlement to have their case heard by a competent, independent, and impartial tribunal. The right to a fair trial constitutes also a basic measure to protect the rights and freedoms of individuals. The right encompasses certain elements, and it is the cumulative satisfaction of these elements that determines whether the right to a fair trial has been guaranteed to a subject in a given case. To secure the right to a fair trial must be taken actions of both systemic and procedural nature. The analyses conducted provide evidence to claim that the idea to entrust the assistant to a judge with the task of autonomously issuing the simplest procedural decisions, namely orders, does not affect the essence of the right to a fair trial. The role of the assistant to a judge, if regulated properly, may be of paramount importance in supporting the exercise of this right, in particular in the context of ensuring efficiency in the administration of justice. To this end, however, the model of assistant work in the common judiciary needs to be at least partially modified.
dc.identifier.urihttps://hdl.handle.net/20.500.12153/8061
dc.language.isopl
dc.subjectasystent sędziego
dc.subjectprawo do sądu
dc.subjectpracownicy sądów powszechnych
dc.subjectzadania sądów powszechnych
dc.subjectsystem sądownictwa powszechnego
dc.subjectassistant to judge
dc.subjectright to a fair trial
dc.subjectemployees of common courts
dc.subjectcommon courts' activities
dc.subjectcommon judiciary
dc.titleStatus prawny asystenta sędziego w sądownictwie powszechnym
dc.title.alternativeThe Legal Status of an Assistant to a Judge in the Common Judiciary
dc.typeinfo:eu-repo/semantics/doctoralThesis
Files