Coincidentia Oppositorum Realized: John Donne’s Life and Poetry, and the Paradox of Sanctity

Abstract

This essay examines John Donne’s life and poetry as a unified expression of a spiritual and intellectual paradox. Drawing on the concept of coincidentia oppositorum, it explores how Donne’s work integrates sacred and secular realms, eroticism and devotion, personal conviction and social expectation. Rather than portraying sanctity as uniform piety, Donne advances a complex vision of Christian spirituality shaped by contradiction. His poetic and biographical trajectory—from his Catholic heritage to his ordination in the Church of England—reveals a courageous engagement with ambiguity as a path to insight. Donne’s intellectual and spiritual stance resists fixed binaries, suggesting that truth may be disclosed not through resolution, but through the tension that unites opposing forces.

Artykuł analizuje życie i poezję Johna Donne’a jako zintegrowane wyrażenie paradoksu intelektualnego i duchowego. Odwołując się do koncepcji coincidentia oppositorum, autorka bada, jak twórczość Donne’a łączy sfery sacrum i profanum, erotyzm i duchowość, przekonania osobiste i oczekiwania społeczne. Zamiast ukazywać świętość jako jednolitą pobożność, Donne proponuje złożoną, ukształtowaną przez sprzeczności wizję duchowości chrześcijańskiej. Jego poetycka i biograficzna droga – od katolickiego dziedzictwa do ordynacji anglikańskiej – ukazuje odważne podejście do niejednoznaczności jako drogi do poznania. Postawa Donne’a przeciwstawia się uproszczonym podziałom, sugerując, że prawda może objawiać się nie przez rozstrzygnięcie, lecz przez napięcie jednoczące przeciwieństwa.