Identyfikacja i charakterystyka wybranych organizacji pozarządowych działających w obszarze bezpieczeństwa w Polsce

Abstract

Ze względu na dynamiczny rozwój technologii i ewolucję charakteru zagrożeń zarządzanie kryzysowe w Polsce staje się coraz bardziej złożonym zadaniem, wymagającym współpracy między różnymi podmiotami. Istotną rolę w tym zakresie mogą odgrywać organizacje pozarządowe działające w obszarze bezpieczeństwa. Posiadają one zasoby i umiejętności zarówno w zakresie reagowania na incydenty bezpieczeństwa i odbudowy po kryzysie, jak również w zakresie prewencji, np. dzięki wspomaganiu działań informacyjnych i edukacyjnych oraz działalności szkoleniowej. Działalność organizacji pozarządowych i współpraca z nimi daje wiele korzyści, podlega jednak pewnym ograniczeniom. Celem artykułu jest ocena możliwości i skuteczności wykorzystania podmiotów działających w obszarze bezpieczeństwa poza sektorem publicznym do realizacji zadań z zakresu zarządzania kryzysowego. Oceny tej dokonano bazując na perspektywie osób doświadczonych we współpracy z tego rodzaju podmiotami, w tym członków tych organizacji, oraz osób zaznajomionych z zagadnieniami związanymi z zarządzaniem kryzysowym. Artykuł jest oparty na badaniu ankietowym, które ujawniło obszary, w których wybrane organizacje pozarządowe mogą być łatwiej dostępne i bardziej skuteczne, co w konsekwencji może przyczynić się do usprawnienia zarządzania kryzysowego w Polsce.

Due to the dynamic development of technology and the evolving nature of threats, crisis management in Poland is becoming an increasingly complex task, requiring the cooperation of various entities. NGOs operating in the field of security can play an important role in this regard. They possess unique resources and skills both to respond to security incidents and to effect post-crisis recovery. They also deal with prevention, for example, by supporting informational and educational initiatives and conducting training programs. The activities of NGOs and cooperation with them bring many benefits but they are subject to certain limitations. The aim of this article is to assess the potential and effectiveness of utilizing entities operating in the field of security outside the public sector to carry out tasks related to crisis management. This assessment is based on the perspective of people with an experience of cooperation with such entities, including members of these organizations and individuals familiar with crisis management issues. The article is based on a survey that identified areas where selected NGOs can be more accessible and effective, which could ultimately contribute to improving crisis management in Poland.